Een proces kan op papier over meerdere mensen verdeeld zijn en in de praktijk toch afhankelijk blijven van één persoon. Dat wordt vaak pas zichtbaar tijdens vakantie, ziekte of vertrek. Dit artikel laat zien hoe zo’n afhankelijkheid ontstaat, waarom extra capaciteit het probleem niet vanzelf oplost en welke vraag zichtbaar maakt waar een werkwijze werkelijk kwetsbaar is.
We kunnen niet verder totdat zij terug is Lees bericht »
Wanneer iedereen hetzelfde werk op een andere manier uitvoert, ligt dat niet automatisch aan de medewerkers. Vaak zijn werkafspraken nooit duidelijk met elkaar gemaakt of in de loop van de tijd uit elkaar gegroeid. Zolang het werk afkomt, blijft die variatie gemakkelijk onzichtbaar. Pas bij overdracht, fouten of verandering blijkt dat iedereen een andere versie van de werkwijze kent.
Dat doet iedereen hier anders Lees bericht »
Een mail versturen, een presentatie geven of een document opslaan betekent nog niet dat kennis is overgedragen. Het verschil wordt vaak pas zichtbaar wanneer vragen blijven terugkomen, medewerkers het werk verschillend uitvoeren of een ervaren collega wegvalt.
We hebben het ooit gedeeld, toch? Lees bericht »
Sommige specialisten worden ongemerkt het geheugen van een organisatie. Niet omdat iemand dat zo heeft besloten, maar omdat kennis blijft hangen bij degene die haar toevallig heeft opgebouwd. Zolang die persoon beschikbaar is, lijkt dat goed te gaan. De kwetsbaarheid wordt pas zichtbaar wanneer anderen niet verder kunnen zonder diens uitleg, ervaring of herinnering.
Ik ben de enige die dit nog weet Lees bericht »
Een nieuwe medewerker stelt één vraag en krijgt drie verschillende antwoorden. Niet omdat collega’s niet willen helpen, maar omdat kennis vooral mondeling wordt doorgegeven. Zonder vaste bron ontstaan verschillende versies van dezelfde werkwijze en wordt kennis afhankelijk van de persoon aan wie je de vraag stelt.
Ik krijg drie verschillende antwoorden op dezelfde vraag Lees bericht »
Organisaties doen soms opnieuw onderzoek naar vragen die eerder al zijn onderzocht. Niet omdat er nooit antwoorden waren, maar omdat eerdere inzichten niet meer vindbaar, begrijpelijk of verbonden zijn met latere besluiten. Wanneer onderzoek als losse activiteit wordt behandeld, verdwijnt de opgebouwde kennis langzaam uit het organisatorische geheugen.
We blijven dezelfde vragen onderzoeken Lees bericht »
Een specialist kan iets drie keer uitleggen en toch dezelfde vraag opnieuw krijgen. Dat betekent niet automatisch dat mensen niet luisteren. Vaak wordt kennisoverdracht verward met kennisborging. Zolang kennis alleen beschikbaar blijft via gesprekken met dezelfde persoon, blijft de organisatie afhankelijk van die persoon.
Ik heb het al drie keer uitgelegd Lees bericht »
Er is vaak genoeg informatie vastgelegd, maar dat betekent nog niet dat mensen haar kunnen vinden. Wanneer de route naar documenten, afspraken en werkinstructies vooral in de hoofden van ervaren collega’s zit, wordt kennisoverdracht kwetsbaar. Informatie die niet gevonden wordt, bestaat praktisch niet.
Waar staat dat eigenlijk? Lees bericht »
Iedereen kent wel een Peter. Degene die altijd het antwoord weet. Dat lijkt handig, totdat blijkt dat belangrijke kennis vooral in één persoon zit en niet in de organisatie. Dit artikel laat zien hoe die afhankelijkheid ontstaat en waarom kennisborging uiteindelijk draait om eigenaarschap.
Iedereen weet dat Peter het weet Lees bericht »
